BLOG: De berg van de ziel – 24 juni

Ander nieuws

BLOG: De berg van de ziel – 24 juni


Een wereldwijde pandemie brengt ons toch wel meer dan anders tot het stellen van de vraag wat nu werkelijk van waarde is in het leven. Graag beklim ik voorzichtig, middels wat anekdotes en dingen die mij opvallen in persoonlijk en werkzame leven, met u en jou de berg van onze ziel. Met als doel meer van dit soort vragen te stellen en op zoek te gaan naar houvast in het christelijk geloof.

__________________________________________________________________________________

Woensdag 24 juni

Die gelbe wand

In mijn eind tienerjaren ben ik op zaterdagmiddag regelmatig met een aantal vrienden afgereisd naar Dortmund.  Met als doel het meemaken van een apotheose, dat een potje voetbal van de plaatselijke profclub in een stadion van 81.369 zitplaatsen met zich meebrengt.

Wij namen daar plaats op de zogenaamde ‘gelbe wand’. Geel staat voor één van de clubkleuren, dat andere slaat op een deel van het stadion: de zuid kant. In dit deel van het stadion bevindt zich de zogenaamde harde kern van de club; wat bij ons in Nederland vroeger de zogenaamde F-side van Ajax was of vak S van Feijenoord is. Misschien verrassend, maar ik moest aan desbetreffende plaats en ervaring denken bij het gemis van de erediensten en daarmee ook bij het nadenken over de essentie ervan.

De afgelopen tijd wordt er door christenen regelmatig gesproken over psalm 84, als een parafrase van ons gevoel het huis van God zo te missen.  Het is voor mij het werk van de Heilige Geest dat Hij doorleefde woorden als deze (maar ook andere woorden uit de recente christelijke traditie) aanreikt om tot God te naderen. Ook proef ik in deze periode van geestelijk gebrek iets van wat onze vervolgde broeders en zusters moeten kennen.

Ik kan de verleiding echter niet weerstaan om die ervaring in Duitsland uit mijn tienerjaren te vergelijken met mijn gemis van het ‘opgaan naar Gods huis’.

Hoe dichter je bij Dortmund komt, hoe meer drommen van supporters er zichtbaar worden. Uren van tevoren is ‘die gelbe wand’ van het stadion al gevuld. Het is een tweewekelijks ritueel voor velen in Duitsland. Hele gezinnen, generaties zelfs, nemen dan plaats op hun vaste plek in het stadion. Het elkaar aanreiken van grote glazen bier en een braadworst zijn onderdeel van de gastvrijheid die middag. En zowel supporters van de tegenstander als van de thuisspelende ploeg konden letterlijk, zonder beveiliging, door één deur: verscheidenheid en toch eenheid. En weer of geen weer, sterke of zwakke, aantrekkelijke of niet aantrekkelijke tegenstander: het stadion zit altijd vol! Als je bij die supporters in hun hart zou kunnen kijken, zou er zomaar geel-zwart bloed door hun aderen kunnen stromen: met zoveel passie wordt er gezongen en gejuicht op momenten dat bijvoorbeeld hun ‘aartsrivaal’ (Schalke 04) op achterstand kwam te staan. N.B. In het stadion waren namelijk de live scores van de overige wedstrijden in de Duitse competitie te zien op een groot scherm. Het hoogtepunt van de middag vormde echter het moment dat Dortmund zelf scoorde: in het doel, aan de kant van ‘die gelbe wand’: alsof het stadion elk moment kon instorten!

Misschien vraagt u zich af of het bezoeken van een voetbalwedstrijd te vergelijken is met het bezoeken van een kerkdienst. Nee: dat is niet te vergelijken! Het moment dat God mij op die zondagmorgen en -middag wil ontmoeten gaat zoveel dieper en is wezenlijk anders dan dat tweewekelijkse momentje in het stadion. Naar het stadion ging ik echt voor mijn eigen plezier. Naar de kerk ga ik uit liefde voor en tot eer van onze Drieenige God, omdat ik er wederkerig zo ontzettend veel voor terugkrijg! Maar eerst Hij, dan ik!

En toch bepalen die fanatieke supporters mij bij belangrijke christelijke waarden: trouw, passie en eenheid in verscheidenheid: in de dienst aan de Heer! Maar het confronteert mij meer nog met de vraag: Wat is het grootste verlangen in mijn hart? Welke verlangens leggen het meeste gewicht in de schaal?

TT Streefkerk

Leestip: ‘De slag om het hart, over secularisatie van verlangen, Herman Paul.

Reageren? Doe dat gerust via: [email protected]